Teckel
Nina van Tongeren
Hoe vertel je een verhaal waar niemand naar wil luisteren?
‘Teckel’ is een zinderende monoloog die, in navolging van Gisèle Pelicot, de schaamte teruglegt bij de dader en de omstanders die kiezen om weg te kijken. Begeleid door tienermuziek uit de periode rond 2010, twee advocaten en een aantal niet te onderschatten everyday heroes worstelt een jonge vrouw met de vraag: als je een verhaal bij je draagt waar niemand naar wil luisteren, wat doe je dan?
Gisèle Pelicot is de Franse vrouw die in 2024 een feministisch icoon werd toen zij afzag van haar recht op anonimiteit als slachtoffer in de Pelicot-verkrachtingszaak.
In ‘Teckel’ neemt het hoofdpersonage het publiek op zoekende wijze mee in haar ervaringen met seksueel kindermisbruik. Ze omschrijft vooral de effecten die ze ondervindt als volwassen vrouw, maar een aantal keer wordt het misbruik zelf beschreven. Het drogeren van het slachtoffer speelt in dat misbruik eveneens een rol. Er worden ook pogingen tot suïcide besproken. De toon van de voorstelling is soms zwaar, maar vooral hoopvol, met een dosis humor.
tekst: Nina van Tongeren, regie: Eva Knibbe, spel: Jatou Sumbunu, dramaturgie: Paulien Geerlings, decor- en kostuumontwerp: Maartje Prins, geluidsontwerp: George Dhauw, foto: Jip van den Toorn, viarudolphi.nl






