Het Nationale Ballet - Hans van Manen 90, 'Grosse Fuge' (Hans Gerritsen) 1.jpg
Het Nationale Ballet - Hans van Manen 90, 'Concertante' (Stephanie Pistel) 1.jpg

Hans van Manen 90

Het Nationale Ballet

Drie juwelen van de absolute grootmeester van de Nederlandse dans

Op 11 juli 2022 wordt de absolute grootmeester van de Nederlandse dans, Hans van Manen, negentig. Het Nationale Ballet viert dat uitgebreid met drie juwelen uit zijn omvangrijke oeuvre.

briljant en oogstrelend 
Het programma opent met ‘Metaforen’ dat 55 jaar geleden gelijk alle elementen van Van Manens meesterschap toonde, zoals volstrekte helderheid in concept en bewegingstaal. Zijn sublieme choreografie ‘Grosse Fuge’ uit 1971  heeft nog steeds niets aan populariteit ingeboet. Dit zinderende dubbelkwartet is “briljant en oogstrelend” en “een brok samengebalde energie”, aldus de pers over recente uitvoeringen. ‘Concertante’ tenslotte uit 1994 is een fascinerend, met humor en agressie doorspekt ballet. Het legt opnieuw getuigenis af van Van Manens geraffineerde eenvoud, visuele logica en muzikaliteit.

credits
choreografieën: Metaforen (muziek: Jean Yves Daniël-Lesur), Grosse Fuge (muziek: Beethoven), Concertante (muziek: Frank Martin), foto’s: Angela Sterling, Hans Gerritsen, Stephanie Piste, www.operaballet.nl

  • Lees meer

    Hans van Manen 90 opent met een van de vroege successen van de choreograaf: Metaforen. Hoewel het ballet ruim 55 jaar geleden werd gemaakt, zijn alle elementen van Van Manens meesterschap in dit werk al aanwezig, zoals zijn volstrekte helderheid in concept en bewegingstaal. Metaforen is opgezet als een classicistisch ballet, maar gaandeweg ontvouwt zich een geraffineerd vormenspel vol onverwachte wendingen. Spraakmakend was destijds het mannenduet, door velen als provocerend opgevat, terwijl Van Manen slechts wilde aantonen dat een pas de deux net zo goed door twee mannen kan worden gedanst.

    Voor het tweede werk, Concertante, liet Van Manen zich in 1994 inspireren door de Petite symphonie concertante van de Zwitserse componist Frank Martin. Het is een fascinerend, met humor en agressie doorspekt ballet dat, zelfs in de meest wervelende solo’s en intense pas de deux, getuigt van de voor Van Manen zo typerende geraffineerde eenvoud, visuele logica en muzikaliteit. Concertante heeft dat wat bij thrillers als ‘suspense’ wordt aangeduid: er broeit iets, er borrelt iets, maar je kunt er niet precies je vinger op leggen.

    Grosse Fuge, het slotballet in dit programma, is een van de absolute topstukken uit het oeuvre van Van Manen. Het is een zinderend dubbelkwartet over de strijd der seksen, waarbij – zoals gebruikelijk bij Van Manen – de vrouw niet onderdoet voor de man. In de voor hem zo typerende heldere bewegingstaal verbeeldt de choreograaf ingehouden drift, erotische spanning én ontlading, en voegt en passant een geheel nieuwe dimensie aan Beethovens muziek toe. Na de première in 1971 werd Grosse Fuge dan ook meteen uitgeroepen tot ‘meest belangwekkende Europese ballet van het decennium’.

  • English text

    On 11 July 2022, the grand master of Dutch dance, Hans van Manen, will turn ninety. Dutch National Ballet is celebrating the occasion lavishly with a Van Manen Festival and with a tour throughout the Netherlands, in which the company will present three gems from Van Manen’s extensive oeuvre.

    Hans van Manen 90 opens with one of the choreographer’s earliest successes: Metaforen. Although the ballet was created over 55 years ago, it already encompasses all the elements of Van Manen’s mastery, such as his total clarity of concept and movement idiom. Metaforen starts out like a classical ballet, but gradually unfolds as a refined interplay of shapes, full of unexpected twists. At that time, a sensation was caused by the male duet, regarded by many as provocative, even though Van Manen only wanted to show that a pas de deux could be danced just as easily by two men.

    For the second work, Concertante, Van Manen drew inspiration in 1994 from Petite symphonie concertante, by the Swiss composer Frank Martin. It is a fascinating ballet, interspersed with humour and aggression, which even in the most dynamic solos and intense pas de deux demonstrates the refined simplicity, visual logic and musicality so typical of Van Manen’s work. Like all the best thrillers, Concertante is filled with suspense: something’s brewing, something’s bubbling, but you can’t quite put your finger on it.

    Grosse Fuge, the final ballet in the programme, is one of the absolute highlights of Van Manen’s oeuvre. It is a steamy double quartet about the battle of the sexes, whereby – as is usually the case in Van Manen’s work – the women are equally strong as the men. In his characteristically clear movement idiom, the choreographer expresses pent-up passions and erotic tension and release, and in passing adds a whole new dimension to Beethoven’s music. Immediately after its premiere in 1971, Grosse Fuge was hailed as ‘the most significant European ballet of the decade’.

  • Een zeldzaam mooi, veel te weinig vertoond voorbeeld van zuiver classicisme.

    Trouw over Metaforen -
  • Onmiskenbaar een Van Manen; abstractie, gestructureerd lijnenspel en complexiteit in eenvoud.

    Noordhollands Dagblad over Concertante -
Website

We helpen je ook online graag zo goed mogelijk en gebruiken daarvoor cookies. Stel ze hier in. Meer info: privacy statement

[2]
[1]