Ja

Nasrdin Dchar

Douwe Egbertszaal
Toneel

"Het is het mooiste anderhalf uur toneel dat je dit seizoen (en volgend seizoen want reprise) gaat zien en voelen." - Het Parool

Tussen de avond dat Nasrdin Dchar zijn vrouw ontmoet en de dag dat ze trouwen, zit vijftien jaar. Waarom heeft het zo lang geduurd, als hij bij de eerste kennismaking al weet dat zij de ware is? Misschien omdat trouwen zo stressvol is? Net als in zijn succesvolle voorstellingen ‘Oumi’ (over zijn moeder) en ‘DAD’ (over zijn vader en het vaderschap) neemt de acteur zijn publiek in ‘JA’ mee op een persoonlijke reis. De solo werd unaniem lovend ontvangen en kreeg vijf sterren in Trouw: “Een belangrijke, lichtvoetige én diepzinnige voorstelling.” Reprise.

• Nasrdin was te gast bij Pauw om te praten over de voorstelling, bekijk het fragment

credits
tekst: Nasrdin Dchar en Floris van Delft, regie: Floris van Delft, spel: Nasrdin Dchar, i.s.m. WAT WE DOEN, foto: Raymond van Olphen, www.watwedoen.nl, www.nasrdinspeelt.nl

 

  • lees het interview met Nasrdin Dchar en Floris van Delft over JA

    Tijd voor een ja-gevoel

    tekst: Rinske Wels

    21 Jaar oud was acteur Nasrdin Dchar toen hij in de Marina Bar in Steenbergen (N-B) de vrouw van zijn leven ontmoette. Hij was op slag verliefd toen hij haar zag en wist: zij is de ware. Toch zou het nog vijftien jaar duren voordat ze zouden trouwen. Wat er in de tussentijd zoal gebeurde, komt langs in 'JA', de nieuwe toneelsolo van Dchar.
    Nasrdin Dchar (40) is bekend van de tv-series 'Zwarte Tulp', 'Mocro Maffia' en 'De 12 van Oldenheim'. Hij speelde in films als 'Rabat' (Gouden Kalf) en 'In Limbo'. Eerder maakte hij succesvolle voorstellingen over zijn moeder in 'Oumi' en zijn vader en het vaderschap in 'DAD'. Die laatste werd zelfs opgenomen in de officiële juryselectie van het Theaterfestival 2017. Dchar: “Na de voorstelling over mijn moeder, wist ik meteen dat er daarna een voorstelling over mijn vader moest komen. Omdat ik zelf vader was geworden, kreeg het een extra lading omdat we leven in een maatschappij die nogal gepolariseerd is. Waarin verschillen niet als kracht worden gezien, maar waar juist erg op gewezen wordt. Mijn kinderen groeien hier op. Zo ontstond de vraag van de voorstelling 'DAD': is Nederland wel het land waar ik mijn kind wil opvoeden?” In een heel persoonlijke stijl speelde Dchar bijna cabareteske scènes, vertelde verhalen en maakte zich druk om de wereld om hem heen. Soms bedekt, zoals in 'Oumi' , soms explicieter zoals in 'DAD'. “Die voorstelling heb ik gemaakt met Floris van Delft. Dat voelde zo goed, dat ik meteen wist: mijn volgende wil ik ook met hem maken.”

    drie generaties liefde
    Floris van Delft (43) is regisseur en theatermaker. Met Dchar is de samenwerking nog intensiever, want ze schrijven alles samen. Dit keer dus over de liefde in 'JA'. Van Delft: “Een groot begrip, ja, dus het moet niet te universeel of clichématig worden. Het moet eigenlijk zo zijn dat je het te gek vindt dat je even in een andere wereld mag kijken. Het omgaan met verschillen, eigenlijk een constant thema in Nasrdins oeuvre, speelt in deze voorstelling een nog grotere rol, het is hét thema van 'JA'.” Dchar grapt: “Mijn ouders waren op hè, dus nu moest het wel over mijn vrouw gaan.” Dan serieuzer: “Ik vind de liefde als gegeven heel belangrijk, in een relatie, maar ook in de samenleving. Ik begon met het idee dat het over drie generaties liefde moest gaan, hoe die liefdes van elkaar verschillen en tegelijkertijd ook hetzelfde zijn. Van daaruit kwamen we bij mijn eigen huwelijk. Eerst ging ik dat uit de weg, maar het bleek dat we dit verhaal gewoon moesten vertellen.”

    niet liegen
    Hoe zit het met het onderscheid in eigen huis? Dchar: “Ik heet Nasrdin, mijn vrouw heet Amy, alleen al bij de namen weet je: oké, dat is een verschil, hoe zit dat? Het wordt me vaak gevraagd. Het is ook een belangrijke vraag in 'JA': hoe doen jullie dat dan? Omgaan met de verschillen. Maar iedereen die een relatie heeft, kent toch verschillen? Ik hoop dat mensen straks in de zaal zitten en denken: mijn man en ik hebben een ander soort relatie, maar hoe gaan wij om met die situaties? In de liefde – dat heb ik wel geleerd – moet je soms concessies doen, dingen voor elkaar over hebben.” Dchars ouders hadden misschien liever gezien dat hij met een Marokkaanse thuis was gekomen. “Alleen in het begin hè, nu is Amy als een dochter voor ze. Maar ik denk dat elke ouder het beste en makkelijkste voor zijn kind wil. Ik ben het derde kind van mijn ouders, we zijn met vier thuis. Mijn oudere broer heeft mij doen inzien hoe het niet moet. Hij was verliefd en dacht: de enige manier is erover liegen. Omdat het eigenlijk niet mag. Hij heeft het zichzelf daarmee zo moeilijk gemaakt. Dat heeft mij de ogen geopend: vanaf het moment dat ik verkering kreeg met Amy heb ik het thuis verteld.”

    meer optimisme
    Ter voorbereiding op zijn vorige voorstellingen, interviewde Nasrdin Dchar uitgebreid zijn moeder en vader. Dat was dit keer lastig, hij kon het niet. Dchar: “Dus dat heeft Floris gedaan. Die heeft aardig wat uren bij ons aan tafel gezeten met Amy terwijl ik buiten met mijn zoontje aan het voetballen was of de boodschappen deed. Raar, haha. Want ik dacht: o mijn god, wat zal ze allemaal wel niet vertellen?!” Floris van Delft: “Ik vond het ook spannend. Maar ik deed het ook met een soort gekke afstand, want ik wist dat het een voorstelling zou worden. In die uren praten met Amy heb ik hun relatie doorgekauwd: hoe was dat dan? Wat vond jij ervan? Wat waren je slechte gedachten? Maar ook details: wat dronk je? Wat had je aan? Heel bijzonder dat zij zich zo opengesteld heeft.” Heeft ze vooraf gezegd: bepaalde dingen wil ik er liever niet in? Dchar: “Nee. Ze heeft mij vrijgelaten om te maken wat ik wilde maken, moest maken. Maar ze heeft vanaf dag één meegelezen, dat vond ik belangrijk. Net als mijn zus trouwens, ik hecht waarde aan haar mening. Zij pikte precies de dingen eruit waar de Marokkaanse gemeenschap iets over gaat zeggen. Ik vind dat een belangrijk onderdeel in 'JA', dat het ook een spiegel is naar mijn culturele achtergrond. Wat vind ik ervan en hoe verhoud ik me daartoe? Als je de krant openslaat, voelt het alsof we in een nee-tijdperk zitten. En ik vind het tijd voor het ja-gevoel. Iets meer optimisme, er is al genoeg pessimisme. Dat is óók een boodschap aan mezelf.”

    vele beginnen
    Wat voor voorstelling is 'JA' dan uiteindelijk geworden? Nasrdin Dchar meteen: “Een liefdesepos!” Floris van Delft daarna: “Het is een coming-of-ageverhaal geworden. Het begint 15 jaar geleden bij de eerste ontmoeting van Nas met zijn geliefde en langzaam, via allerlei zijwegen, word je meegenomen naar het jawoord.” Dchar: “Eigenlijk beginnen we in 1933. Dit verhaal heeft vele beginnen, zo begint de voorstelling letterlijk. De eerste scène laat zien waar wij vandaan komen. Het ene verhaal begint in Marokko, het andere in Indonesië. Want Amy is kwart Indonesisch. Via drie generaties belanden we in Steenbergen. Maar ja, na die eerste ontmoeting duurde het nog vijftien jaar tot we gingen trouwen. Wat is dat voor raars? Als ik altijd heb geloofd in de ware liefde, waarom heeft het dan zo lang geduurd? Daar is de voorstelling een antwoord op. Ik speel, net als in 'DAD', allerlei verschillende personages, we duiken scènes in en je ziet momenten uit mijn leven: tussen mij een Amy, tussen mij en een vriend, mijn vader. Je zoomt steeds even in als het ware. Er zitten ook reflectiemomenten in, interactie met het publiek. En dansen. Er gaat zeker gedanst worden!”

goed om te weten

Altijd weten wat er speelt?

Geldig e-mail adres verplicht!