Cocktails

"Het spelplezier spat er op het toneel vanaf." - De Telegraaf ***

In het spannende en humoristische ‘Cocktails’ zien we vijf vrienden op een heerlijke avond aan het strand. Maar plotseling wordt hun relatie ernstig op de proef gesteld door een dramatische gebeurtenis en ontstaat er een explosieve cocktail van emoties en pijnlijke onthullingen. Hun op het oog geslaagde levens komen ineens in een ander daglicht te staan. Hoe help je iemand zonder dat het medelijden wordt? ‘Cocktails’ is een tragikomedie van de makers van ‘Wijn’ over veerkracht, begrip, kwetsbaarheid en elkaar steunen.

inleiding
Inleider Vincent Croiset (bekend van onder andere 'Goede tijden, slechte tijden' en verschillende gezelschappen), gaat in op de ontstaansgeschiedenis van 'Cocktails'. Wat inspireerde schrijver Philip Walkate? Welke thema's staan centraal? Daarnaast komen de visie van de regisseur en het verloop van het repetitieproces aan bod. Kom naar de inleiding in de Hekmanfoyer. Daar is beperkt plaats, dus bestel van tevoren een kaartje (à € 2).

credits
tekst: Philip Walkate, regie: Victor van Swaay, spel: Vincent Croiset, Tijn Docter, Matteo van der Grijn, David Lucieer en Xander van Vledder, foto: Annemiek van der Togt

  • lees het interview met Xander van Vledder en Tijn Docter

    ‘Cocktails geeft een psychologisch - én geestig - inkijkje in hoe mannen met elkaar omgaan.’

    Vijf heel verschillende mannen - een voormalig surfkampioen, een journalist, een grote jongen in de financiële wereld, een chirurg en een werkeloze grafisch vormgever – zijn al jarenlang bevriend. Beetje surfen, drinken, foute grappen maken, achter de meiden aan. Totdat één van hen in een rolstoel belandt na een noodlottig ongeval tijdens een avond samen. Het ‘lang leve de lol’ en ‘we drinken een biertje en dan is alles weer goed’ blijkt ineens niet meer te werken. De vriendschap komt onder druk te staan. Xander van Vledder en Tijn Docter vertellen over deze nieuwe theatervoorstelling van schrijver Philip Walkate.

    Xander van Vledder: ‘De voorstelling gaat over het parcours dat wordt afgelegd na een ingrijpend ongeluk, niet alleen door de persoon zelf, maar ook door zijn vrienden. Mijn personage Freddy raakt gehandicapt en wordt gedwongen om zijn leven te herzien. Dat blijkt een complex proces en verandert ook de vriendschapsverhoudingen behoorlijk. In het begin is hij vol goede moed, hij zet de schouders eronder, negeert zijn verdriet en richt zich op zijn herstel. Pas later komt de dip; hij is zichzelf voorbij gelopen, heeft de klap en de impact niet goed verwerkt.’

    Tijn Docter: ‘De vrienden willen Freddy helpen, maar weten niet zo goed hoe. In hun schuldgevoel, medelijden en drang om ‘iets’ te willen doen, gaan ze ook voorbij aan wat Freddy eigenlijk wil. Het dilemma is vooral of je trouw kunt blijven aan de vriendschap terwijl je ook je eigen ontwikkeling en wensen blijft voortstuwen. In dit geval besluiten ze een stichting op te richten, maar de goede bedoelingen raken verweven met eigen belangen. Daarin botsen de karakters met elkaar. Zeker als de stichting succes krijgt. Ik speel Lucas, een journalist die van allemaal het hardst voor zijn eigen gewin gaat.’

    Kunnen jullie iets vertellen over jullie karakters?
    Xander van Vledder: ‘Ik merk dat ik in deze rol iets minder artistieke carte blanche voel dan bij andere rollen. Ik wil de handicap met respect behandelen. Zo heb ik bij het uitzoeken van de rolstoel die in de voorstelling wordt gebruikt bijvoorbeeld gesproken met iemand met een dwarslaesie over wat je fysiek wel en niet kan, wat je wel en niet voelt. Maar vervolgens ben ik op zoek gegaan naar een theatrale weergave van een gehandicapte. Als acteur ben ik vooral bezig met de mentale revalidatie, wat doet een handicap emotioneel met je? Ik denk dat de herkenbaarheid daar ook in zit, niet in een gedetailleerde, precies kloppende, fysieke nabootsing van het bewegingspatroon van iemand in een rolstoel. En daarbij, net als de andere mannen is Freddy geen heilige. Hij is af en toe vals en onuitstaanbaar, hij is gewoon een mens.’

    Tijn Docter: ‘Het lastige van mijn rol is dat hij vrij egoïstisch is en die motieven moet je inzichtelijk en herkenbaar maken. Anders zet je hem weg als een slecht mens en dat is minder interessant. Ik probeer hem wel zo te spelen dat hij zich nooit echt verontschuldigt voor zijn gedrag, want dat zou het contrast met de andere mannen verzwakken. Pas wanneer hij volledig staat voor wie hij is, valt er door de anderen iets tegenin te brengen.’

    Een voorstelling met mannen over mannen. Komen alle mannencliché ’s langs? Is het ook leuk voor vrouwen?
    Tijn Docter: ‘Laat ik antwoorden met een cliché: mannen wordt vaak verweten dat ze vrouwen niet begrijpen. Maar andersom is dat natuurlijk ook zo. Deze voorstelling geeft een goed psychologisch inkijkje in hoe mannen met elkaar omgaan. En ja foute grappen maken, in oplossingen denken in plaats van problemen uitpraten, dat soort clichés komen allemaal langs.

    Xander van Vledder: ‘Natuurlijk zijn niet alle mannen letterlijk zoals die vijf types die wij spelen maar ik denk dat het op heel veel plekken in Nederland, zeker in een groep hetero mannen, zo kan gaan.’

    Tijn Docter: ‘Clichés bestaan ook omdat ze herkenbaar zijn. Die clichés krijgen in de voorstelling een extra laag omdat er allerlei conflicten naar de oppervlakte komen. Sommige grappen kúnnen na het ongeluk echt niet meer en hoe ga je daar dan mee om als die grappen wel deel van de vriendschap waren? Wat dat betreft laat de voorstelling zien dat vrienden onderling vaak geen zijden handschoentjes dragen. Hoe sterker de vriendschap, hoe harder je kan zijn en hoe meer grenzen er worden overschreden én uitgesproken. De voorstelling zit vol met rake, pijnlijke scènes met een aantal uit-het-leven-gegrepen, flink sociaal incorrecte grappen. Wanneer krijg je nou de kans om dat eens ongegeneerd te zien? ’

     

goed om te weten

Altijd weten wat er speelt?

Geldig e-mail adres verplicht! Protected by reCAPTCHA Privacy Policy - Terms of Service.